... Այլ կերպ չես կոչի ՀՀ առողջապահության նախարարության մոր և մանկան առողջության պահպանման ԳՀ կենտրոնում 2009թ. նոյեմբերի 13-ին կայացած հուզիչ միջոցառումը, որը կազմակերպված էր հետմահու նշելու հանրապետության այդ համակարգի նշանավոր դեմքերից մեկի` հմուտ կազմակերպչի, նորարարի, ողջ գիտակցական կյանքը գործին անմնացորդ նվիրած բժշկի` Գրիգորի Օկոևի ծննդյան 80-ամյակը:

Այն նշանավորվեց հոբելյարի հուշարձանի բացման արարողությամբ և հոբելյանական գիտական նստաշրջանով: Միջոցառմանը մասնակցում էին մանկաբարձագինեկոլոգիական գիտական, գործնական առաջատար հաստատությունների, ամբիոնների ղեկավարներ, հոբելյարի համակուրսեցիներ և ԳՀ կենտրոնի աշխատակիցները:

Ինչպես բնութագրեցին հուշարձանի բացմանը ելույթ ունեցողները` կենտրոնի տնօրենի գիտական գծով տեղակալ Կարինե Առուստամյանը, համակուրսեցի, մտերիմ ընկեր Մարտունի Մուրադյանը, ՀՀ պերինատոլոգիայի, մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ինստիտուտի տնօրեն Ռազմիկ Աբրահամյանը, ՀՀ առողջապահության նախկին փոխնախարար Սեմյոն Ալեքսանյանցը` բժիշկների ընտանիքից սերված Գրիգորի Օկոևի էությունն էր ստեղծելը այն, ինչը դժվար էր, և անառարկելիորեն առաջատար լինելը: Բարի էր, ընկերասեր ու մարդկային բարեմասնություններով օժտված: Կյանքում նրան մղող ուժը լավագույնը ստեղծելու ձգտումն էր: Նա արհամարհում էր միջակությունը, անփութությունն ու անպարտաճանաչությունը: Թերևս սրանք էին այն հիմնական պատճառները, որ դեռ երաժշտական 10-ամյա դպրոցի սանը ժամանակին կողմնորոշվեց ու հրաժարվեց  թավջութակահար դառնալու` ծնողների կողմից պարտադրված ցանկությունից, պահպանելով սերը արվեստի, գեղեցիկի, մարդու նկատմամբ: Ազնիվ էր, համարձակ ու անձնվեր: Աշխատանքում անկոտրում կամք ու ջանասիրություն էր ցուցաբերում` հաճախ անտեսելով հնարավոր դժվարությունները: Սրտանց ուրախանում էր յուրաքանչյուր ձեռքբերումով և տարվում նոր նպատակներն իրականացնելու հոգսերով: Նորավարտ բժիշկ Գրիգորի Օկոևի այս ունակությունները բացահայտվեցին, երբ 1955-ին ստանձնելով Նոյեմբերյանի շրջանի Կողբի գյուղական հիվանդանոցի գլխավոր բժշկի պաշտոնը, կարճ ժամանակում այն դարձրեց մաքրամաքուր, նախանձելի կարգ ու կանոն ունեցող, բնակչությանը պատշաճ բուժօգնություն ապահովող բժշկական հիմնարկի օրինակելի նմուշ:

Գեներում բժիշկն ու կազմակերպիչն էր, գեղեցիկը, նորը, լավագույնը ստեղծելու ունակությունը, բայց ոչ շարքային երաժիշտը: Պատահական չէր, որ հետագայում արդեն գիտական աշխատանքի փորձ ձեռք բերած, բժշկական գիտությունների թեկնածուի աստիճան ստացած, նախարարությունում պատասխանատու պաշտոնում իրեն արդարացրած մանկաբարձ-գինեկոլոգ Գրիգորի Օկոևին վստահվեց ԱՆ մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրենի պաշտոնը: Այստեղ էլ նրա ջանքերով երբեմնի հիվանդանոցային սուղ հարմարություներ, հնաոճ տեխնիկական հագեցվածություն ունեցող այդ ինստիտուտը դարձավ ոչ միայն Սովետական Միության, այլև Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ոլորտում աչքի ընկնող գիտական կենտրոններից մեկը: Կարճ ժամանակում ինստիտուտի աշխատակազմը համալրվեց երիտասարդ, խոստումնալից կադրերով, հագեցվեց տեխնիկական, գիտահետազոտական ախտորոշիչ սարքավորումներով ու դարձավ միութենական և ԱՀԿ-ի գիտական ծրագրերի մասնակից: 

Ճակատագրի բերումով աշխատած տարիներից մինչև օրս ինստիտուտում անտեսանելիորեն շրջում է նրա ոգին: Դա զգալի է թե կենտրոնում արմատացած ավանդույթներով, գիտահետազոտական առաջնակարգ ինստիտուտին վայել մասնագետների ներուժով, թե տեխնիկական հագեցվածությամբ, թե նաև նրանով, որ արդարության պահանջով նրա որդուն` բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Գեորգի Օկոևին է վստահված  պահպանելու այն, ինչը ստեղծված է, շարունակել ապահովել կենտրոնի զարգացումը և գործել ժամանակակից, միջազգային չափանիշներին համապատասխան: Դրանով նա որպես կենտրոնի տնօրեն վաստակել է նաև հոր հիշատակը հավերժացնելու հնարավորությունը: Իսկ այժմ և այսուհետ ինստիտուտի մարմարապատ շքամուտքի սրահում տեղադրված կիսանդրին երբեմնի տիրոջ իրավունքով կողջունի յուրաքանչյուր այցելուի: